سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

213

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : [ مسئله چهاردهم اعتبار كفائت در نكاح ] مسئله چهاردهم كفائت در نكاح معتبر و شرط است . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ كفائة ] بفتح كاف و الف ممدوده به معناى متساوى بودن زن و شوهر در اسلام و ايمان يعنى هردو مسلمان و مؤمن يعنى شيعه باشند مگر آنكه شوهر فقط شيعه باشد و همسرش مسلمان و از سنّيانى بوده كه حكم بكفرشان نشده است كه در اين فرض بطور مطلق نكاح و زوجيّت صحيح و بلا اشكال است اعم از آنكه دائمى بوده يا متعه و موقت باشد . يا شوهر مسلمان و مؤمن بوده و زوجه‌اش كافر كتابى بوده و نوع نكاحشان غير دائم باشد كه در اينفرض نيز اشكالى متوجه نمىشود . برخى از فقهاء فرموده‌اند : در [ كفائه ] علاوه بر تساوى زوجين در ايمان و اسلام معتبر است كه زوج بالفعل يا بالقوه از پرداخت نفقه همسرش متمكن باشد . و بعضى ديگر از فقهاء فرموده‌اند : در [ كفائه ] صرفا بر اسلام بايد اكتفاء نمود . ولى مشهور بين فقهاء همان رأى اوّل است يعنى [ كفائت ] اسلام و ايمان فقط معتبر است به همان شرحيكه گذشت . و بهرتقدير [ كفائت ] را بهرمعنائى كه تفسير نمائيم قطعا در نكاح معتبر و شرط است .